
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ჰუტა გაგუას (ხუტა გაგუა, ჰუტა გაგუა) სამყაროში, საყვარელი ქართველი პოეტისა, რომლის სიტყვებიც გულებს იპყრობს 1955 წელს მისი პირველი გამოცემის დღიდან. ჰუტას ცხოვრება, რომელიც დაიბადა 1935 წლის 10 აგვისტოს, აფხაზეთის მშვიდ სოფელ ბაბუშარაში, პოეზიის ძალის დასტურია, ასახოს ბუნება, კულტურა და ადამიანური სული.
ჰუტას მოგზაურობა ადრეული ლექსებით დაიწყო, რომლებმაც ლიტერატურული სამყაროს ყურადღება მიიპყრო და 1963 წელს მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის დამთავრებამდე მიიყვანა. მისი კარიერა აყვავდა ისეთ თანამდებობებზე, როგორიცაა 1974 წლიდან 1976 წლამდე აფხაზეთის მწერალთა კავშირის მდივნის თანამდებობა, სადაც ის ქართული ლიტერატურის დამცველი იყო. მისი ნაწარმოებები, მათ შორის „სიჩუმე“, „მგნოვენი“ და „ლირიკა“, აერთიანებს ნათელ ხატოვანებას ფილოსოფიურ სიღრმესთან, რამაც მას 1983 წლის საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია და 1988 წლის მინისტრთა საბჭოს პრემია მოუტანა.
მოსკოვში მცხოვრები ჰუტა კვლავაც დაკავშირებულია თავის ფესვებთან და ხშირად შთაგონებას იღებს აფხაზეთის პეიზაჟებიდან ისეთ მეგობრებთან სტუმრობისას, როგორიცაა უშანგი რიჟინაშვილი. მისი პოეზია, რომელსაც ისეთი თანატოლები, როგორიცაა იური კუზნეცოვი, აქებენ ისეთი სტრიქონებისთვის, როგორიცაა „მწყემსის შუქი, რომელიც შუქით არის გაჟღენთილი“, კვლავაც შთააგონებს სიმღერებსა და თარგმანებს მთელ მსოფლიოში.
გაეცანით მის ცხოვრებას, შემოქმედებას და იმ სიხარულს, რომელსაც მისი პოეზია მკითხველს ყველგან მოაქვს






1985 წლის 9 აპრილს, მოსკოვში ფოტოგრაფმა ნიკოლაი კოჩნევმა გადაიღო ქართველი ლიტერატურული გიგანტების - ხუტა გაგუას, მზია ხეთაგურისა და ჯანსუღ ჩარკვიანის - მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი შეხვედრა. ნიკოლაი კოჩოვის არქივში დაცული ეს მომენტი მათ თანამშრომლობას ასახავს, პოეტური ტრადიციებისა და კულტურული სიამაყის შერწყმას ახდენს. აფხაზეთში დაბადებულმა გაგუამ ქართული ლიტერატურა ისეთი ნაწარმოებებით გაამდიდრა, როგორიცაა სიჩუმე (უზომო), რეალიზმისა და რომანტიზმის შერწყმა. მისი ნათელი ხატოვნება, რომელმაც მას 1983 წელს მწერალთა კავშირის პრემია მოუტანა, მთელ მსოფლიოში შთამაგონებელია. ხეთაგურის როლი მხარდამჭერ ლიტერატურულ არსებობაზე მიანიშნებს, ხოლო ჩარკვიანის პატრიოტული პოეზია, როგორიცაა მზე მიდის, სიღრმეს მატებს.
ჰუტა გაგუას სახით, ჩემი წიგნების ყოველ ლექსში გულს ვდებ, აფხაზეთის სულიდან და ბუნების ჩურჩულიდან ვიღებ საფუძველს. „სიჩუმე“ ასახავს ჩემს მოგზაურობას - წყნარ მომენტებს, რომლებიც ბევრ რამეზე მეტყველებენ და შთაგონებულია ჩემი ახალგაზრდობის პეიზაჟებით. თითოეული ლექსი არის ხიდი ჩემს მემკვიდრეობასა და უნივერსალურ ადამიანურ გამოცდილებას შორის, შექმნილი სიყვარულითა და რეფლექსიით. იმედი მაქვს, მკითხველები ამ გვერდებზე შთაგონებასა და სიმშვიდეს იპოვიან, როგორც მე მათი წერის დროს.
როგორც ამ ლექსების ავტორი, მე შთაგონებას ვიღებ აფხაზეთის ჩურჩულიანი ქარებიდან და საქართველოს მარადიული პეიზაჟებიდან. „სიჩუმესა“ და „ლირიკაში“ ყოველი სიტყვა ბუნების ჩახუტებითა და სულის მშვიდი ლტოლვით იბადება. იმედი მაქვს, მკითხველები იგრძნობენ ჩვენი მემკვიდრეობის გულისცემას, რომელიც სიყვარულითა და რეფლექსიით არის ჩაქსოვილი თითოეულ სტრიქონში.
დიდი პატივია, რომ ჩემი ნამუშევრები, როგორიცაა „სიჩუმე“, მთელ მსოფლიოში მკითხველამდე აღწევს. 1969 წელს გამოცემული ეს კრებული ასახავს ჩემს ფესვებსა და პოეტურ მოგზაურობას. სიყვარულით შექმნილი თითოეული ლექსი შთაგონების მოტანას ისახავს მიზნად. მადლობას გიხდით ჩემი სიტყვების მიღებისთვის, ბუნებისა და საქართველოს სულისგან დაბადებული მემკვიდრეობისთვის.



ოჯახის ოფიციალური განცხადება ჰუტა გაგუას გარდაცვალების შესახებ
ღრმა მწუხარებით გაცნობებთ, რომ ხუტა გაგუას ოჯახი - ვაჟები ირაკლი გაგუა, სანდრო გაგუა, ლევან გაგუა და ქალიშვილი ნასი გაგუა - გარდაიცვალა ჩვენი საყვარელი მამა 2025 წლის 20 აგვისტოს. ცნობილმა ქართველმა პოეტმა, ხუტამ, წარუშლელი კვალი დატოვა ლიტერატურაში.
ჰუტამ, რომელიც 1935 წლის 10 აგვისტოს, ბაბუშარაში, აფხაზეთში დაიბადა, პოეზიის გამოცემები 1955 წელს დაიწყო და 1963 წელს მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტი დაამთავრა. მისმა ნაწარმოებებმა, მათ შორის „სიჩუმემ“ და „ლირიკამ“, მას 1983 წელს საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია და 1988 წელს მინისტრთა საბჭოს პრემია მოუტანა. 1995 წლიდან ის ფინეთში, ტამპერეში ცხოვრობს და აქტიურად არის ჩართული ადგილობრივი მართლმადიდებლური ეკლესიის ცხოვრებაში. მისი მემკვიდრეობა, რომელიც ქართული პოეტური ტრადიციების შერწყმას გულისხმობს, დიდხანს გაგრძელდება. მან სიმშვიდე ფინეთში იპოვა და ღმერთს ეძღვნებოდა.
ჩვენ მადლიერებას გამოვხატავთ ჰუტასადმი მთელი ცხოვრების განმავლობაში გამოვლენილი სიყვარულისა და მხარდაჭერისთვის. ხსოვნისადმი მიძღვნილი ცერემონიების დეტალები მოგვიანებით გახდება ცნობილი.