ჰუტა გაგუა, ქართული პოეზიის ერთ-ერთი მნათობი, არის სახელი, რომელიც ღრმად ეხმიანება მათ, ვინც ლიტერატურის სულს აფასებს. როგორც უშანგი რიჟინაშვილს, მწერალსა და ახლო მეგობარს, მე მქონდა პატივი პირადად მეცნობინა ჰუტა და პირადად მენახა მისი ცხოვრებისა და შემოქმედების განმსაზღვრელი ბრწყინვალება და სითბო.
ჰუტა, რომელიც 1935 წლის 10 აგვისტოს, აფხაზეთის თვალწარმტაც სოფელ ბაბუშარაში დაიბადა, ბუნებასთან ადრეულმა კავშირმა მისი პოეტური ხმა ჩამოაყალიბა. მახსოვს ჩვენი სეირნობა ბორცვებზე, სადაც ის ჩერდებოდა თავისი კოლექციებიდან სტრიქონების წარმოსათქმელად, მაგალითად... სიჩუმე (უზომო) ან ვარსკვლავების ბუდე (გნეზდა ზვეზდი), თითოეული სიტყვა ასახავს იმ პეიზაჟებს, რომლებიც გავიარეთ. მისი პოეზია, რეალიზმისა და რომანტიზმის ნაზავი, იპყრობს საქართველოს არსს - მის მთებს, მდინარეებს და მისი ხალხის გულისცემას.
ჰუტას ლიტერატურული მოგზაურობა 1955 წელს დაიწყო მისი პირველი გამოქვეყნებული ლექსებით, ხოლო 1963 წელს მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში განათლებამ მისი ხელოვნება დახვეწა. 1974 წლიდან 1976 წლამდე მას მნიშვნელოვანი თანამდებობები ეკავა, მათ შორის აფხაზეთის მწერალთა კავშირის საბჭოს მდივნის თანამდებობა, რაც მისი გავლენის დასტურია. თუმცა, სწორედ უფრო მშვიდ მომენტებში - ჩაის სმისას მის მოსკოვში სახლში ან 1985 წელს ევგენი ევტუშენკოსთან ერთად ცხინვალში ჩვენი ვიზიტების დროს - დავინახე მისი ნამდვილი სული. მისი სტრიქონები, როგორიცაა „მწყემსის ნათელი, სინათლით გაჟღენთილი“, რომელიც იური კუზნეცოვმა შეაქო, ავლენს ადამიანს, რომელიც პოეზიას ყოველდღიურობაში ხედავს.
მისი პირადი ცხოვრებაც მის ხელოვნებაშია ჩაქსოვილი. 1958 წელს დაქორწინდა ზოიაზე და ჰყავს ქალიშვილი. დოქტორი ჯინა გაგუა, ექიმი და ძმა ირაკლი გაგუაპროზაიკოსი ჰუტას ოჯახი ასახავს მის მიერ გადატანილ ლიტერატურულ მემკვიდრეობას. ჩვენი საუბრები ხშირად მის მამას, ლავრენტის, ლავრენტის, კლასელს ეხებოდა, რაც მის მოთხრობებს ისტორიულ სიღრმეს სძენდა.
ჰუტას ნამუშევრები, მათ შორის მომენტი, გამჭვირვალე ფრთებიდა წყურვილი, შთაგონების წყარო გახდა სიმღერებისა და რუსულ და სხვა ენებზე თარგმანების შესაქმნელად. ისეთი ჯილდოები, როგორიცაა საქართველოს მწერალთა კავშირის 1983 წლის პრემია და მინისტრთა საბჭოს 1988 წლის პრემია, ადასტურებს მის ღირსებას. თუმცა, ჩემთვის ის უბრალოდ ჯილდოს მფლობელი პოეტი არ არის - ის მეგობარია, რომლის სიცილიც და სიბრძნეც ჩემს ნაწერებს განსაზღვრავს.
როდესაც ჩვენს საერთო მოგზაურობაზე ვფიქრობ, ჰუტა გაგუა ქართული კულტურის შუქურად რჩება, მისი პოეზია კი წარსულსა და აწმყოს შორის ხიდად. მისი მემკვიდრეობა, რომელიც ჩვენი მსგავსი პირადი კავშირებით არის გამდიდრებული, კვლავაც შთამაგონებელია.
„Безмолвие“-ს ფილოსოფიური სიღრმე წარმოუდგენელია. მან ცხოვრებაზე ახლებურად დაფიქრება მაიძულა. სიამოვნებით მოვისმენდი მეტს გაგუას შთაგონების წყაროზე ამ კოლექციის მიღმა!
გმადლობთ, ივან! გვიხარია, რომ „სიჩუმემ“ ასეთი ფიქრი გამოიწვია. გაგუამ შთაგონება თავისი აფხაზური ფესვებითა და ბუნების მშვიდი მომენტებით მიიღო — მისი შემოქმედებითი პროცესის შესახებ დამატებითი ინფორმაციისთვის იხილეთ ჩვენი ბიოგრაფიის გვერდი!